از خویش رها . پی تو میگردم

بازگشت


خوشحالم .
یک نفر دیگر به زندگی برگشت .
این احساس امنیت و بازگشت به آغوش همسر و خانواده به آسانی بدست نیامد . اما بالاخره حاصل شد . پایداری و امنیت خانواده زیربنا و شالوده تفکر انسانی است .
باید به آنچه داریم فکر کنیم . آنچه در رویاهامان شکل میگیرند ، هرگز چیزی نیستند که در واقعیت اتفاق می افتند . ماهها طول کشید و بالاخره میسر شد .
جلوه های کاذب ، زندگی را به قهقرا می برند . باید هشیار باشیم و باور کنیم که آنچه می سازیم . از ارزش والایی برخوردار هستند ، با دست خودمان تیشه بر ریشه نزنیم .
من خوشحالم و احساس غرور می کنم که باعث تباهی نشدم . موجب شدم دیگران داشته های شان را بیش از پیش دوست بدارند و به آن عشق بورزند .
این آغاز سپیدی است . راه دراز در پیش است .
درود بر تو که عقلانی اندیشیدی .